| chō-頂 | (in kanji combinaties) bovenkant van het hoofd; kruin; hoogste plaats; top |
| ichō・nomi-イチョウ・ノミ | beitel met een ronde bovenkant (stierenkop beitel) |
| kabukimon-冠木門 | een traditionele poort met twee pilaren en een brede, zware dwarsbalk aan de bovenkant |
| kataku-花托 | torus; bloembodem (de bovenkant van de bloemsteel waar bloemblaadjes, stampers, etc. aan vastzitten) |
| kyappurain-キャップライン | (typografie) een denkbeeldige lijn langs de bovenkant van hoofdletters |
| manjūgasa-饅頭笠 | een platte hoed dop met een afgeronde bovenkant (als de vorm van een gestoomd broodje) |
| omote-表 | voorkant; buitenkant; bovenkant; straatkant |
| susogo-裾濃 | verfpatroon waarbij de kleur van de bovenkant naar de onderkant (van de stof) geleidelijk donkerder wordt |
| ten-天 | de bovenkant (van iets, b.v. een boek) |
| tōbu-頭部 | kop; bovenkant; kopstuk |
| ue-上 | boven; op; bovenkant; top; oppervlak(te) |