romp / romp ( de (m) | znw. | rompen )
1胴体 [van mens of dier]
2船体 [van een schip]
3機体 [van een vliegtuig]
Kruisverwijzing
romp
| lemma | meaning |
|---|---|
| azusa-梓 | (een andere naam voor) gele trompetboom (Catalpa ovata) |
| bodī-ボディー | lichaam; romp; centrale deel; kern; voorwerp; object |
| bonshō-凡小 | middelmatigheid; onbeduidendheid; bekrompenheid |
| chijimu-縮む | krimpen; ineenkrimpen; verschrompelen; slinken |
| chijireru-縮れる | krullend [kroezig; golvend] zijn; gekrompen zijn |
| damashie-騙し絵 | trompe-l'œil (een schildertechniek, die zo natuurgetrouw is dat er een optische illusie wordt gecreëerd) |
| dōtai-胴体 | romp (van een lichaam, boot vliegtuig, etc.) |
| fuiuchi-不意打ち | verrassingsaanval; overrompeling |
| ganmei-頑迷 | onredelijkheid; koppigheid; eigenzinnigheid; bekrompenheid |
| gōon-号音 | geluidssignaal; geluidssein (via een tempelbel, luidklok, grote trommel, trompet, etc.) |
| hanbunjokurei-繁文縟礼 | bureaucratische formaliteiten [regels]; administratieve rompslomp |
| henkyō-偏狭 | bekrompenheid; kleingeestigheid; kortzichtigheid; intolerantie |
| higuchi-火口 | mond [tromp] van de loop van een geweer |
| hōgan-砲眼 | de mond [tromp] van de loop van een geweer |
| hōkō-砲口 | de mond [tromp] van de loop van een geweer |
| hōmon-砲門 | de mond [tromp] van de loop van een geweer |
| horagai-法螺貝 | trompetschelp; tritonshoorn (Charonia tritonis) |
| ishuku-萎縮 | atrofie; verschrompeling; uitdroging |
| jinsoku-迅速 | spoed; promptheid |
| jin'ishuku-腎萎縮 | nieratrofie; schrompelnier |
| jōhanshin-上半身 | bovenlichaam; romp |
| jūkō-銃口 | mond; tromp (voorste opening van de loop van een geweer) |
| kaminarioyaji-雷親父 | een slechtgehumeurde [prikkelbare] oude man; een oude brompot [mopperkont] |
| kanken-管見 | bekrompen visie; tunnelvisie |
| karipasu-カリパス | een krompasser (meetinstrument) |
| katafune-片船 | romp [huls] van een vrucht (in de lengterichting doorsneden) |
| keosareru-気圧される | geïmponeerd [geintimiteerd] worden; zich (door iemand) overweldigd [overrompeld voelen] |
| kisasage-木豇豆 | gele trompetboom (Catalpa ovata) |
| kurūpu-クループ | kroep (het achterste deel van de romp van het paard) |
| kyaripasu-キャリパス | krompasser; schuifmaat (meetinstrument) |
| kyōai-狭隘 | (fig.) bekrompenheid |
| kyōryō-狭量 | kleingeestigheid; bekrompenheid; vooringenomenheid; intolerantie; onverdraagzaamheid |
| mazuru-マズル | mond [tromp] van de loop van een geweer |
| migoro-身頃 | het lijfje [de romp] van een kledingstuk |
| nodomotojian-喉元思案 | oppervlakkige [bekrompen] gedachten [denkwijze] |
| nōzenkazura-凌霄花 | trompetbloem; trompetklimmer (Campsis grandiflora) |
| pasu-パス | (afk. voor) schuifmaat; krompasser |
| puronputā-プロンプター | teleprompter; autocue |
| rappa-喇叭 | hoorn; bugel; trompet |
| ronpāsu-ロンパース | (kinderkleding) romper; kruippakje |
| sanshō-三焦 | san jiao, de drievoudige verwarmer (in Chinese geneeskunde, het zesde orgaan van fuppu; orgaan in functie niet in vorm, de holle ruimte in de romp) |
| sekken-席巻 | overweldiging; overrompeling |
| senpuku-船幅 | het breedste gedeelte [de grootste breedte] van (de romp van) een schip |
| sentai-船体 | scheepsromp |
| shibomu-萎む | verwelken; verschrompelen; leeglopen |
| shimagunikonjō-島国根性 | eilandmentaliteit; bekrompen [gesloten] mentaliteit van eilandbewoners |
| shimogare-霜枯れ | het verwelken en verschrompelen van planten door vorst |
| shinabiru-萎びる | verschrompelen; verwelken |
| shōjin-小人 | een onbelangrijk [kleinzielig; bekrompen] persoon |
| shōjinbutsu-小人物 | een onbeduidend [onbelangrijk; kleingeestig; bekrompen] persoon |
| shōken-小見 | kortzichtigheid; bekrompen blik [mening] |
| subomu-窄む | nauwer worden; verschrompelen; leeglopen (van een ballon) |
| supīdī-スピーディー | snel; spoedig; prompt |
| taikan-体幹 | romp; torso |
| toranpetto-トランペット | trompet |
| toronpu・ruiyu-トロンプ・ルイユ | trompe-l'œil (een schildertechniek, die zo natuurgetrouw is dat er een optische illusie wordt gecreëerd) |
| torusō-トルソー | torso; romp |
| yoboyobo-よぼよぼ | wankelend; zwalkend; onvast (ter been); strompelend; zwak |
| yoroke-蹌踉 | wankeling; struikeling; gestrompel |
| yorokeru-蹌踉ける | waggelen; wankelen; struikelen; strompelen |
| yoromeku-蹌踉めく | struikelen; strompelen; wankelen |