eeuw / eeuw ( de (m/v) | znw. | eeuwen )
1世紀; 時代
de17e eeuw
17世紀
17世紀
de gouden eeuw
黄金時代
黄金時代
Kruisverwijzing
eeuw
| lemma | meaning |
|---|---|
| agehibari-揚げ雲雀 | een leeuwerik die hoog in de lucht vliegt |
| ajisashi-鰺刺 | een kleine zeemeeuw [stern] (soortnaam Sterna) |
| akubi-欠伸 | geeuw; gaap; het gapen |
| anna-安和 | kalmte en vrede; de naam van een keizerlijk tijdperk in het midden van de Heian-periode, 10e eeuw) |
| anwa-安和 | kalmte en vrede; de naam van een keizerlijk tijdperk in het midden van de Heian-periode, 10e eeuw) |
| arijigoku-蟻地獄 | mierenleeuwen (insecten: Myrmeleontidae) |
| āru・deko-アール・デコ | Art Deco (populaire kunststroming of stijl die zijn oorsprong kent in Frankrijk in het begin van de 20e eeuw; Fr. afkorting van Arts Décoratifs) |
| ashika-海驢 | zeeleeuw |
| awayuki-泡雪 | een dun laagje sneeuw; lichte ( snel smeltende) sneeuw |
| awayuki-淡雪 | lichte sneeuwval |
| baku-爆 | uitbundig gelach [geschreeuw] |
| bandai-万代 | 10.000 jaren; altijd; eeuwigheid |
| banko-万古 | een ver verleden; heel lang geleden; lange tijd; eeuwigheid |
| bansei-万世 | alle tijden [eeuwen; generaties]; eeuwighed |
| burizādo-ブリザード | sneeuwstorm |
| chitose-千歳 | een millennium; duizend jaar; een eeuwigheid |
| chūko-中古 | de (hist.) de Middeleeuwen (Heian periode in Japan) |
| chūsei-中世 | middeleeuwen |
| dainagon-大納言 | raadslid van de hoogste rang aan het keizerlijk hof van Japan (7e-19e eeuw) |
| dāku・ēji-ダーク・エージ | de donkere [duistere] middeleeuwen |
| donaritsukeru-怒鳴りつける | schreeuwen [schelden] (tegen); (iem.) uitschelden [uitfoeteren] |
| donaru-怒鳴る | schreeuwen; gillen; krijsen; te keer gaan; brullen; tieren |
| dorai・aisu-ドライ・アイス | (Eng. dry ice) droogijs; koolzuursneeuw (vaste vorm van CO2, koolstofdioxide) |
| doyasu-どやす | intimideren; (naar iem.) schreeuwen [schoppen; slaan] |
| ei-永 | (in kanji combinaties) eeuwig; onbepaalde [lange] tijd [afstand] |
| eien-永遠 | eeuwigheid |
| eikyū-永久 | eeuwigheid |
| eimin-永眠 | eeuwige slaap; dood |
| eiminsuru-永眠する | eeuwig slapen; dood zijn |
| eisei-永逝 | het sterven; de dood; de eeuwige slaap |
| etānaru-エターナル | eeuwig |
| fubuki-吹雪 | sneeuwstorm; sneeuwjacht |
| fubuku-吹雪く | stormen (met sneeuwval) |
| fukidamari-吹き溜まり | dwarrelende sneeuw [bladeren]; sneeuwjacht |
| fukiyose-吹き寄せ | een vlaag (sneeuw, regen, stof, etc,) |
| fumikatameru-踏み固める | aanstampen; vaststampen; plat stampen (aarde, sneeuw, e.d.) |
| furikomerareru-降り籠められる | binnen moeten blijven omdat het regent [sneeuwt] |
| furikomeru-降り籠める | regenen [sneeuwen] waardoor mensen binnen blijven |
| furikomu-降り込む | naar binnen regenen [sneeuwen]; inregenen |
| furishikiru-降り頻る | stortregenen; hard [voortdurend] regenen [sneeuwen] |
| furitsuzuku-降り続く | voortdurend [onophoudelijk] regenen [sneeuwen] |
| furōfushi-不老不死 | het eeuwige leven; onsterfelijkheid |
| furu-降る | vallen (van regen, sneeuw, etc.) |
| fūsetsu-風雪 | wind en sneeuw; sneeuwstorm |
| fushi-不死 | onsterfelijkheid; het eeuwige leven |
| fūsō-風霜 | (lange) jaren; eeuwen |
| fuyushōgun-冬将軍 | de (strenge) winter; Russische winter (een term die verwijst naar het mislukken van de invasie van Napoleon in Rusland door hevige kou en sneeuw) |
| ganaru-がなる | schreeuwen; (uit)roepen; bulderen; brullen |
| ginrei-銀嶺 | een besneeuwde bergtop (die zilverwit glanst) |
| goorudorasshu-ゴールドラッシュ | trek naar de goudvelden in de VS in de 19e eeuw |
| gōsetsu-豪雪 | zware sneeuwval |
| hadareyuki-斑雪 | plekken waar sneeuw (nog) is blijven liggen |
| hahachō-叭々鳥 | kuifmaina (een spreeuwensoort, Acridotheres cristatellus) |
| haisetsu-排雪 | sneeuwruimen; het verwijderen van gevallen sneeuw |
| hakkachō-八哥鳥 | kuifmaina (een spreeuwensoort, Acridotheres cristatellus) |
| hanafubuki-花吹雪 | bloemblaadjes die door de wind (geblazen) dwarrelen in de lucht (als sneeuw) |
| harubādo-ハルバード | hellebaard (middeleeuws wapen) |
| hatsuyuki-初雪 | de eerste sneeuw (van het seizoen); eerste sneeuwval |
| heburaizumu-ヘブライズム | hebraïsme (oude Hebreeuwse godsdienst of taal) |
| hibari-雲雀 | veldleeuwerik ((Alauda arvensis)) |
| hihi-霏霏 | (literair) onophoudelijke [langdurige] regen [sneeuwval] |
| himei-悲鳴 | schreeuw; gil |
| hokkyō-法橋 | (in de middeleeuwen) titel gegeven aan kunstenaars |
| hōkō-咆哮 | schreeuw; gil; gebrul; geschreeuw; gejank |
| hōkōsuru-咆哮する | schreeuwen; gillen; brullen; janken |
| hyakunen-百年 | honderd jaar; een eeuw |
| ichijitsusenshū-一日千秋 | ongeduldig (wachten); de tijd lijkt eeuwig te duren |
| ichinichisenshū-一日千秋 | ongeduldig (wachten); de tijd lijkt eeuwig te duren |
| isshokenmei-一所懸命 | in de middeleeuwen de plaats die samoerai kregen als thuishaven om te leven en te werken |
| itsumademo-何時までも | voor altijd; eeuwig; permanent; zolang je wilt |
| josetsu-除雪 | het sneeuwruimen |
| junpaku-純白 | zuiver wit; sneeuwwit |
| jūshimatsu-十姉妹 | Japanse meeuw (Lonchura striata domestica) |
| kadorīru-カドリール | quadrille (authentieke dans, uit 18de eeuw) |
| kakegoe-掛け声 | (aanmoedigings) kreet; schreeuw (b.v. uit publiek in theater) |
| kamakura-かまくら | sneeuw-festival, waarbij kinderen in iglo's of sneeuwhutten spelen (in Noord-Japan, m.n. de prefectuur Akita) |
| kamakura-かまくら | Japanse traditionele sneeuwkoepel [iglo] |
| kamikaze-神風 | de wind die volgens overlevering de Mongoolse inval stopte (13de eeuw) |
| kamome-鴎 | meeuw; zeemeeuw |
| kanakirigoe-金切り声 | schelle stem; doordringende schreeuw [kreet; uitroep] |
| kanjiki-樏 | sneeuwschoenen (van hout en touw) |
| kanko-歓呼 | luid gejuich; gejubel; geschreeuw van vreugde |
| kanōha-狩野派 | de Kanō school van Japanse schilderkunst (de meest dominante school van eind 15e eeuw tot de Meiji periode |
| karashishi-唐獅子 | een gestileerde en decoratieve afbeelding van een leeuw (in Chinese stijl) |
| kasa-笠 | hoofddeksel (voor bescherming tegen sneeuw, regen, sterk zonlicht, e.d.) |
| katajikenai-忝い | zeer [eeuwig] dankbaar zijn |
| kazabana-風花 | (in de wind) warrelende sneeuwvlokken |
| kiai-気合い | kreet; schreeuw; strijdkreet; aanmoedigingskreet |
| kingyosō-金魚草 | leeuwenbek (plant, Antirrhinum) |
| koboku-古木 | een oude [eeuwenoude] boom |
| koburi-小降り | lichte regenval [sneeuwval] |
| kogō-呼号 | (ge)roep; schreeuw |
| kogu-漕ぐ | zich moeizaam voortbewegen [zich een weg banen] (door sneeuw, modder, e.d.) |
| kōkyū-恒久 | permanentie; bestendigheid; duurzaamheid; eeuwigheid; eindeloosheid |
| komainu-狛犬 | twee standbeelden van leeuwachtige honden bij heiligdommen of tempels (om kwade krachten en invloeden af te weren) |
| konayuki-粉雪 | poedersneeuw |
| koōkonrai-古往今来 | door de eeuwen heen; te allen tijde |
| kōsei-後世 | de eeuwen hierna; toekomstige generaties; nageslacht |
| kōsetsu-降雪 | sneeuwval |
| kōsui-降水 | neerslag (regen, sneeuw, etc.) |
| kōtōha-高踏派 | Parnassiens, een school van Franse esthetische dichters uit de late 19e eeuw |
| koyuki-小雪 | lichte sneeuwval |
| koyuki-粉雪 | poedersneeuw |
| kurasuto-クラスト | korst (steen, ijs, bevroren sneeuw, etc.) |
| kurofune-黒船 | zwart schip (schip varend naar Japan onder westerse vlag 16de-19de eeuw) |
| kyō-叫 | (in kanji combinaties) roepen; schreeuwen |
| mannen-万年 | als (voorvoegsel geeft het aan dat de toestand voor altijd ongewijzigd blijft) eeuwig |
| mannen'yuki-万年雪 | eeuwige sneeuw; sneeuw (boven de sneeuwgrens) die niet smelt, maar altijd blijft liggen |
| marīnsunō-マリーンスノー | zeesneeuw (bezinksel in de diepzee bestaande uit organisch materiaal) |
| matsudai-末代 | eeuwigheid; het einde der tijden; de wereld na de dood |
| miraieigō-未来永劫 | voor altijd; in eeuwigheid |
| mizore-霙 | natte sneeuw |
| mukudori-椋鳥 | spreeuw |
| mukyū-無窮 | oneindigheid; onsterfelijkheid; eeuwigheid |
| nadare-雪崩 | (sneeuw)lawine |
| nagano-長の | lang; langduring; eeuwig |
| nagorinoyuki-名残の雪 | aanhoudende sneeuwval in het begin van de lente |
| nagorinoyuki-名残の雪 | sneeuw die zelfs in de lente blijft liggen |
| namaakubi-生欠伸 | een lichte (opkomende maar onderdrukte) geeuw |
| nanban-南蛮 | Zuidelijke Barbaren (in de 16de en 17de eeuw een Japanse benaming voor de Europeanen (m.n. de Portugezen en Spanjaarden) die toen naar Japan kwamen) |
| narōdoniki-ナロードニキ | Russische revolutionaire beweging (uit de tweede helft van de 19e en het begin van de 20e eeuw) |
| natsunari-夏成り | een landbouw-belasting over de opbrengsten van de zomer-oogst (stamt uit de Middeleeuwen) |
| nenjū-年中 | altijd; eeuwig(durend) |
| neyuki-根雪 | sneeuwdek; laag sneeuw die (lang) blijft liggen |
| ninjōbon-人情本 | (Japans literaar genre uit het begin van de 19de eeuw)) sociale roman die het liefdes- en familieleven van de burgers van Edo beschrijft |
| nobushi-野武士 | (in de middeleeuwen) boeren die (in groepen) verslagen samoerai aanvielen en zich hun uitrustingen, etc. toeëigenden |
| nuhi-奴婢 | paria [outcast] in de juridische hiëarchie van de Heian periode (eind 7e tot 10e eeuw) |
| ōgonjidai-黄金時代 | de Gouden Eeuw |
| omeku-喚く | schreeuwen; krijsen; gillen; roepen |
| ooyuki-大雪 | zware sneeuwval |
| osagari-お下がり | term gebruikt voor de regen of sneeuw die valt tijdens de eerste drie dagen van het nieuwe jaar |
| parunashian-パルナシアン | Parnassiens, een school van Franse esthetische dichters uit de late 19e eeuw |
| rafu-ラフ | (Westerse) plooikraag (16e en 7e eeuw) |
| ragutaimu-ラグタイム | ragtime (muziekgenre, oorspronkelijk uit de Amerikaanse staat Missouri in de jaren tachtig van de negentiende eeuw) |
| raichō-雷鳥 | lagopus; sneeuwhoen (fazantachtige vogel) |
| raion-ライオン | leeuw |
| raiseiki-来世紀 | de volgende [komende] eeuw |
| rasseru-ラッセル | Russell sneeuwruimer (machine) |
| renko-連呼 | herhaaldelijk geroep [geschreeuw] |
| reopon-レオポン | leopon (kruising tussen een leeuwin en een mannelijke luipaard) |
| reppaku-裂帛 | een luide [schrille] kreet [schreeuw] |
| rinpa-琳派 | Rinpa, een van de belangrijkste scholen van de Japanse schilderkunst (opgericht in de 17de eeuw) |
| ritsuryō-律令 | oude Japanse wetgeving, (in de 8ste eeuw geschreven naar Chinese voorbeelden) |
| rōboku-老木 | een oude [eeuwenoude] boom |
| sakebu-叫ぶ | schreeuwen; roepen; gillen |
| sakurafubuki-桜吹雪 | kersebloesem die door de wind (geblazen) dwarrelen in de lucht (als sneeuw) |
| sangoju-珊瑚樹 | sneeuwbal (de heester Viburnum odoratissimum) |
| sangokujidai-三国時代 | (n Korea) de Drie Koninkrijken Goguryeo, Baekje en Silla, die met elkaar in oorlog waren (4de-7de eeuw) |
| sarugaku-猿楽 | Sarugaku, oude Japanse theatervorm (11de-14de eeuw) |
| sasameyuki-細雪 | lichte sneeuwval; kleine sneeuwvlokjes |
| seiki-世紀 | eeuw; tijdperk |
| seikimatsu-世紀末 | het einde van een tijdperk (m.n. van de 19de eeuw, fin de siècle) |
| sekisetsu-積雪 | sneeuwdek; laag sneeuw; gevallen sneeuw |
| sekkei-雪景 | sneeuwlandschap |
| sekkei-雪渓 | sneeuwvallei; besneeuwde vallei; vallei waar zelfs in de zomer sneeuw ligt |
| senchimentarizumu-センチメンタリズム | sentimentalisme (literaire stroming in de 18de eeuw) |
| senchurī-センチュリー | eeuw; tijdperk; 100 jaar |
| senko-千古 | eeuwigheid |
| senkofueki-千古不易 | voor altijd; onveranderlijk; eeuwig(durend); voortdurend; eindeloos |
| senzai-千載 | duizend jaar; millennium; vele jaren; een eeuwigheid |
| seppaku-雪白 | sneeuwwit; wit als sneeuw; hagelwit; spierwit |
| setchū-雪中 | in de sneeuw |
| setsugai-雪害 | schade veroorzaakt door sneeuwval [lawines] |
| setsugetsuka-雪月花 | de maan, sneeuw, en bloemen (de schoonheid van alle seizoenen) |
| setsujōsupōtsu-雪上スポーツ | sneeuwsport(en) (skiën, snowboarden, etc.) |
| setsumō-雪盲 | sneeuwblindheid |
| setsurei-雪嶺 | besneeuwde bergtop |
| setsuzan-雪山 | een besneeuwde berg |
| shakonnu-シャコンヌ | chaconne (Spaanse muziek 16e eeuw) |
| shichishō-七生 | de eeuwigheid |
| shihanseiki-四半世紀 | een kwart eeuw |
| shikai-志怪 | Zhiguai, verhalen over het miraculeuze (genre in de Chinese literatuur vanaf de 3e eeuw) |
| shimadai-島台 | decoraties (van dennentakken, bamboe, etc., symboliserend het eiland van de eeuwige jeugd) bij een huwelijk of andere ceremonie |
| shinsetsu-新雪 | verse [nieuwe] sneeuw |
| shiroimono-白い物 | sneeuw |
| shīsā-シーサー | (Okinawa) decoratie (van aardewerk), een beeld lijkend op een kruising van hond en leeuw, ter bescherming gezet bij poorten en op daken van huizen |
| shishi-獅子 | leeuw; leeuwin |
| shishifunjin-獅子奮迅 | leeuwenkracht; woeste [brute] kracht |
| shishiku-獅子吼 | (boeddh.) de zuivere [krachtige] waarheid prediken (en woord dat de preken van Boeddha vergelijkt met de kracht van het gebrul van een leeuw) |
| shishimai-獅子舞 | (traditionele) leeuwendans |
| shishiza-獅子座 | (sterrenbeeld) Leeuw (Leo) |
| shitsukoi-しつこい | zwaar (van voedsel); schreeuwerig (van kleur); rijk (van smaak) |
| shūchūgōsetsu-集中豪雪 | lokale [plaatselijke] zware sneeuwval |
| shundei-春泥 | modder door gesmolten sneeuw in de lente |
| shunsetsu-春雪 | sneeuw die valt in de lente; lentesneeuw |
| shuturumu・unto・dorangu-シュトゥルム・ウント・ドラング | Sturm und Drang (een stroming in de Duitse literatuur eind achttiende eeuw) |
| sōsetsu-霜雪 | vorst en sneeuw |
| sōshi-草紙 | middeleeuwse en vroegmoderne lectuur (m.n. met illustraties) |
| suenagaku-末長く | voor altijd; voor eeuwig; nog vele jaren; voorgoed |
| sunō-スノー | sneeuw |
| sunōmōbiru-スノーモービル | sneeuwscooter |
| suzumeodori-雀踊り | musjesdans, waarbij de bewegingen van mussen door de dansers worden geïmiteerd (traditionele dans uit de 19de eeuw, wordt nog opgevoerd op festivals) |
| taikatsu-大喝 | harde schreeuw |
| taiya・chēn-タイヤ・チェーン | sneeuwketting |
| takeru-哮る | brullen; grommen; huilen; blaffen (van dieren); hard schreeuwen |
| tenkyū-天泣 | regen [sneeuw] bij mooi weer; regen terwijl de zon schijnt |
| tobae-鳥羽絵 | karikatuur (Japanse schilderstijl gebaseerd op werk van de schilder Toba Sōjō (12de eeuw)) |
| tokoharu-常春 | eeuwige lente; lente het hele jaar door |
| tokonatsu-常夏 | eeuwigdurende zomer |
| tokoshie-常しえ | eeuwigheid; voor altijd |
| tokotowa-常 | permanent [onveranderlijk; eeuwig] zijn |
| tokusei-徳政 | (middeleeuwen) kwijtschelding van schulden |
| tonaeru-唱える | (luid) roepen; schreeuwen |
| tōsen-唐船 | Japanse schepen die in de middeleeuwen handel dreven met China |
| tsukiyukihana-月雪花 | maan, sneeuw, en bloemen (schoonheid in alle seizoenen) |
| tsumagake-爪掛け | een hoesje over het uiteinde van geta (houten sandalen), om de tenen te beschermen tegen regen en sneeuw |
| tsumagake-爪掛け | sneeuwschoen van stro |
| tsumu-詰む | in het nauw [klem] zitten; geen vooruitgang boeken; vastzitten (b.v. in de sneeuw) |
| ukabareru-浮かばれる | de eeuwige rust vinden (van een overledene); rusten in vrede |
| umikamome-海鴎 | zeemeeuw |
| wakō-倭寇 | (hist.) Japanse zeerovers [piraten] (bij China en Korea, 13de tot eind 16de eeuw) |
| wameku-喚く | schreeuwen; krijsen; gillen; roepen |
| waragutsu-藁沓 | schoenen gemaakt van (gevlochten) stro (gebruikt als sneeuwschoenen in de winter) |
| watayuki-綿雪 | pluizige sneeuwvlokken |
| yachiyo-八千代 | (lett. 8000 jaar) zeer lange periode; eeuwigheid |
| yasakebi-矢叫び | het geschreeuw van twee legers die op elkaar schieten |
| yobigoe-呼び声 | roep; schreeuw; kreet; uitroep |
| yobikawasu-呼び交わす | elkaar roepen; naar elkaar roepen [schreeuwen] |
| yobu-呼ぶ | roepen; uitroepen; schreeuwen |
| yokoburi-横降り | door de wind schuin vallende neerslag (regen, sneeuw, e.d.) |
| yuki-雪 | sneeuw |
| yukiakari-雪明り | helder sneeuwlicht; licht gereflecteerd op sneeuw (in de nacht) |
| yukibara-雪腹 | (door kou tijdens sneeuwval) lumbago; spit |
| yukidaruma-雪達磨 | sneeuwman; sneeuwpop |
| yukidarumashiki-雪達磨式 | sneeuwbaleffect |
| yukidoke-雪解け | dooi; het smelten van de sneeuw |
| yukigakoi-雪囲い | sneeuwdak; overkapping [omheining] vanwege sneeuw |
| yukigakoi-雪囲い | strodek voor planten of bomen als bescherming voor sneeuw |
| yukigassen-雪合戦 | sneeuwballengevecht |
| yukige-雪消 | het water van smeltende sneeuw |
| yukige-雪消 | het verdwijnen [smelten; dooien] van sneeuw (in de lente) |
| yukigeshiki-雪景色 | sneeuwlandschap; besneeuwd landschap |
| yukigeshō-雪化粧 | een laag sneeuw; het met sneeuw bedekt zijn |
| yukigumo-雪雲 | sneeuwwolk |
| yukiguni-雪国 | sneeuwland; gebied met veel sneeuw(val) |
| yukihada-雪肌 | een sneeuwwitte huid |
| yukijorō-雪女郎 | Yuki Onna [sneeuwvrouw] (figuur in de Japanse mythologie gekleed in een witte kimono) |
| yukikaki-雪搔き | het sneeuwruimen |
| yukima-雪間 | sneeuwvrij gedeelte op de grond |
| yukima-雪間 | terwijl het sneeuwt; tijdens de sneeuwval |
| yukima-雪間 | tussenpoos [pauze] in de sneeuwval |
| yukime-雪眼 | sneeuwblindheid |
| yukimegane-雪眼鏡 | sneeuwbril |
| yukimi-雪見 | het kijken naar de sneeuw; het genieten van een besneeuwd landschap |
| yukimichi-雪道 | een besneeuwde [met sneeuw bedekte] weg |
| yukimochi-雪持ち | met sneeuw bedekte bladeren [takken] van bomen |
| yukimochi-雪持ち | dwarsbalk [net; gaas] ter voorkoming van plotselinge val van sneeuw van daken |
| yukimoyoi-雪催い | dreigende [verwachte] sneeuwval |
| yukinadare-雪雪崩 | (sneeuw)lawine |
| yukinohate-雪の果て | sneeuw die aan het einde van de winter valt; sneeuw die is blijven liggen |
| yukiokoshi-雪起こし | onweer voorafgaand aan een sneeuwstorm |
| yukionna-雪女 | Yuki Onna [sneeuwvrouw] (figuur in de Japanse mythologie gekleed in een witte kimono) |
| yukiore-雪折れ | het (door)breken [doorzakken] (van iets) onder het gewicht van een pak sneeuw |
| yukioresuru-雪折れする | (door)breken [doorzakken] (van iets) onder het gewicht van een pak sneeuw |
| yukioroshi-雪下ろし | het verwijderen van sneeuw van daken |
| yukioroshi-雪下ろし | sneeuwwind; een wind die sneeuw meevoert uit de bergen |
| yukiotoko-雪男 | yeti; verschrikkelijke sneeuwman |
| yukishiro-雪代 | gesmolten sneeuw; smeltwater |
| yukiusagi-雪兎 | sneeuwhaas (Lepus timidus, heeft 's winters een witte vacht) |
| yukiyake-雪焼け | zonnebrand in de sneeuw (door weerkaatsing van zonlicht op sneeuw of ijs) |
| yukiyama-雪山 | een berg [hoop] sneeuw |
| yukiyama-雪山 | een besneeuwde berg |
| yūkyū-悠久 | eeuwigheid |
| yurikamome-百合鴎 | kokmeeuw; kapmeeuw (Chroicocephalus ridibundus) |
| yūsetsu-融雪 | dooi; smeltende sneeuw; gesmolten sneeuw |
| zaike-在家 | (in de middeleeuwen) landhuis met grondgebied |
| zakuzaku-ざくざく | (onomatopee) krakend geluid (zoals bij lopen op ijzige sneeuw) |
| zansetsu-残雪 | overgebleven sneeuw; sneeuw die lang is blijven liggen |
| zekkyō-絶叫 | een schreeuw; het schreeuwen [gillen] |
| zekkyōsuru-絶叫する | schreeuwen; gillen; krijsen |
| zetsesshon-ゼツェッション | Sezession of Secession, (een benaming voor verschillende kunstbewegingen aan het eind van de 19e eeuw) |
| zuwaigani-ずわい蟹 | sneeuw- of koninginnenkrab |