| eshaku-会釈 | knikje; begroeting; lichte buiging |
| haiga-拝賀 | een buiging [dankbetuiging] bij het ontvangen van een benoeming of hogere rang |
| ichirei-一礼 | buiging (voor begroeting); korte begroeting |
| intonēshon-イントネーション | intonatie; stembuiging |
| jigi-辞儀 | een buiging (maken) |
| kagameru-屈める | buigen; bukken; een buiging maken |
| kaminidankatsuyō-上二段活用 | vervoeging [verbuiging] van de tweede groep (nidan) werkwoorden |
| katsuyōgobi-活用語尾 | (grammatica) verbuigingsuitgang; vervoegingsuitgang |
| kihai-跪拝 | kniebuiging; teraardewerping; prosternatie; knielend aanbidden [vereren] |
| kogomeru-屈める | buigen; bukken; een buiging maken |
| koritsugo-孤立語 | isolerende taal (zonder verbuigingen, vervoegingen of gebonden morfemen) |
| kukatsuyō-ク活用 | (grammatica) klassieke verbuigingsvorm van bijvoeglijke naamwoorden (met i-uitgang) |
| kukkyoku-屈曲 | gebogen [krom] zijn; buiging; bocht |
| mitsuyubi-三つ指 | een beleefde buiging met drie vingers op de grond (duim, wijsvinger en middelvinger.) |
| mokurei-黙礼 | stilzwijgende groet [buiging] (vooral tijdens een plechtigheid) |
| monjin-問訊 | (zen boeddh.) buiging met gevouwen handen als begroeting |
| nukazuku-額ずく | en diepe buiging maken; knielen |
| ojigi-御辞儀 | een (beleefde) buiging (maken) |
| orei-御礼 | groet; buiging |
| rei-礼 | begroeting; groet; buiging; reverence |
| ritsurei-立礼 | staande groet (buiging) |
| saikeirei-最敬礼 | meest respectvolle [diepste] buiging |
| shimoichidankatsuyō-下一段活用 | vervoeging [verbuiging] van ichidan werkwoorden eindigend op: -eru |
| sori-反り | bocht; buiging; kromming; boog |
| teitō-低頭 | diepe buiging van het hoofd en bovenlichaam (als begroeting) |
| tonshu-頓首 | (in China) een diepe buiging (met het hoofd tot op de grond) |
| yokuyō-抑揚 | intonatie; inflexie; stembuiging; modulatie |
| zenkutsu-前屈 | het voorover buigen; buiging voorover |