wettig / wet-tig ( bnw. )
1法定の; 法的な; 合法の; 適法の; リーガルの [in overeenstemming met de wet]
2正当な [gerechtigd]
Zie ook: legaal
Kruisverwijzing
wettig
| lemma | meaning |
|---|---|
| chaku-嫡 | (in kanji combinaties) wettige echtgenote; kind van een wettige echtgenote |
| chakushi-嫡子 | een wettig kind |
| chakushitsu-嫡室 | wettige echtgenote |
| chakushutsu-嫡出 | legitimiteit van geboorte; geboorte uit een wettig huwelijk |
| chakushutsushi-嫡出子 | een wettig kind |
| chakuson-嫡孫 | wettige kleinzoon (van de erfgenaam van een familie) |
| dakanshihei-兌換紙幣 | inwisselbare bankbiljetten (wettige betaalmiddelen of oude valuta die inwisselbaar zijn voor gangbaar geld, goud of zilver) |
| dangō-談合 | heimelijke afspraak; samenzwering; onwettige prijsafspraken |
| fuhō-不法 | onwettig; illegaal |
| fuhōkyojū-不法居住 | onwettig verblijf; kraakactie (van leegstaand huis) |
| furachi-不埒 | onwettigheid; onbeschaamdheid; onvergeeflijkheid; brutaliteit; onbeschoftheid |
| futō-不当 | onwettigheid; onrechtmatigheid |
| gōhō-合法 | wettigheid; legitimiteit; rechtmatigheid; conform de wet |
| heyazumi-部屋住み | onwettige kinderen die thuis bij het (wettige) gezin blijven wonen |
| heyazumi-部屋住み | (in een traditionele Japanse familie) de wettige oudste zoon die thuis woont en nog niet het hoofd van de familie is geworden |
| higōhō-非合法 | illegaal [onwettig; onrechtmatig] zijn |
| honsai-本妻 | (iemands) wettige echtgenote |
| honsekichi-本籍地 | wettige [geregistreerde] woonplaats |
| hōteisōzokunin-法定相続人 | wettige erfgenaam; legitimaris |
| ihō-違法 | onwettigheid; onrechtmatigheid |
| iken-違憲 | in strijd met de grondwet [ongrondwettig] zijn |
| ikensei-違憲性 | ongrondwettigheid |
| irīgaru-イリーガル | illegaal; onwettig; wederrechtelijk |
| jikkyōkenbun-実況見分 | politieonderzoek op de plaats van een misdrijf met instemming van de betrokkenen (zonder een gerechtelijke of wettige machtiging) |
| kenpōihan-憲法違反 | handelen in strijd met de grondwet; ongrondwettig [inconstitutioneel] handelen |
| kyōseisōsa-強制捜査 | (straf)onderzoek; politieonderzoek onder wettige dwang |
| muhō-無法 | onwettigheid; wetteloosheid; onrecht |
| ochiba-落ち葉 | onwettig kind (van een hooggeplaatste man) |
| otoshigo-落とし子 | onwettig [onecht] kind; bastaard |
| rakuin-落胤 | onwettig kind; bastaard (van ouders van verschillende sociale klassen) |
| rīgaru-リーガル | wettelijk; wettig; legaal |
| saika-裁可 | (keizerlijke) goedkeuring; bekrachtiging; wettiging |
| seijun-正閏 | wettige- en onwettige dynastieën |
| seisai-正妻 | wettig gehuwde vrouw |
| seishitsu-正室 | wettige echtgenote (van een edelman) |
| seishutsu-正出 | legitimiteit van geboorte; geboorte uit een wettig huwelijk |
| seitō-正統 | legitimiteit; wettigheid; orthodoxie |
| seitōbōei-正当防衛 | (gerechtvaardigde; gewettigde) zelfverdediging |
| senshu-僭主 | usurpator; onwettige heerser; iemand die zich met geweld de keizerstroon toe-eigent |
| shitsū-私通 | onwettige verhouding [affaire]; overspel |
| shoryū-庶流 | buitenechtelijke afstamming; onwettige zijtak [zijlijn] van een familie |
| tekihō-適法 | wettigheid; rechtsgeldigheid |
| yaminagashi-闇流し | het verkopen van iets buiten de wettige kanalen om |